انیمیشن ما هنوز مانده تا در اندازه‌هایی كه باید، ظاهر شود. برای این موضوع هم می‌شود دلایل بسیاری قطار كرد، ولی شاید مهمترین آنها این باشد كه هنوز اراده بایسته‌ای برای قوام یافتن این هنر وجود نداشته است. به نوعی می‌شود گفت انیمیشن ما تنها به شكل جزیره‌ای و جدا جدا ابراز وجود كرده است. تقریبا نیم قرن است كه از تولد این حرفه در كشور ما می‌گذرد، اما تا «حرفه»‌ای شدن خیلی راه دارد. برای اولین بار همایش ملی با عنوان «انیمیشن ایران» برگزار شد تا موقعیت انیمیشن از نگاه كسانی كه از نزدیك با آن در ارتباطند، مورد مداقه قرار گیرد. مطلب پیش رو گزارشی است از مقاله‌های ارائه شده در این همایش.

نخستين همايش ملي انيميشن ايران با حضور معاون امور سينمايي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، استادان، كارشناسان، انيماتورها (انيميشن سازان) و دانشجويان در دانشكده صداوسيما برگزار شد.  بنا بر این گزارش اولین روز از نخستین همایش ملی انیمیشن ایران صبح یكشنبه اول اردیبهشت ماه با ارایه‌ی ده مقاله از سوی پژوهشگران و فعالان عرصه انیمیشن در دانشكده صداوسیما آغاز شد و بعدازظهر نیز با سخنرانی وجیه‌الله فرد مقدم، توران میرهادی و بهرام عظیمی ادامه یافت.

اولی جانستون زیباترین روابط دوستانه را بین کاراکترهای کارتونی خلق کرد.روابط زیبایی چون رابطه ماگلی Mowgli و بالو Baloo در کتاب جنگل ، یا رابطه کمیک تراژیک بین هیس Sir Hiss و پرنس جان Prince John در رابین هود. او حس و احساس قوی خودش را در کاراکتر هایی چون پیترپن Peter Pan، بامبی Bambi و یا سه پری در زیبای خفته جاری کرد و آنها را در تاریخ انیمیشن جاودانه ساخت.