درحالیکه طراح تولید این فیلم ، کن اندرسون Ken Anderson همواره بخاطر تولید چنین اثر شاخصی تحسین شده است، تاثیر سیستم منحصر به فرد رنگ آمیزی در ۱۰۱ سگ خالدار که توسط والت پیرگوی Walt Peregoy رهبری و انجام شده است تا حد زیادی نادیده گرفته می شود. از میان تمام فیلمهای کلاسیکی که پیرگوی در آنها کارکرده است، ۱۰۱ سگ شاهد بیشترین اثر گذاری سبک شخصی نقاشی و رنگ آمیزی او در خلق بک گراندها است. از آنجاییکه تصمیم بر این بود که در بک گراندها نیز مانند طراحی شخصیت ها، خطوط محیطی Outlines به همان شیوه ی طراحی شده با مداد و بدون دسن و قلمگیری کپی و استفاده شوند، پیرگوی آزادی عمل بسیاری در استفاده از رنگهای تخت و خالص بدون نیاز به پرداختن به جزئیات داشت و این شیوه باعث بوجود آمدن هماهنگی بی نظیری میان کاراکترها و بک گراندها شد. با اینکه سبک خاص رنگ گذاری و نقاشی پیرگوی بر روی پرده کاملا مشهود است( چنین چیزی حتی برای دیگر هنرمند مشهور دیزنی، خانم مری بلر چیزی شبیه به یک رویای محال بود)، ۱۰۱ سگ را میتوان حاصل همکاری تعداد زیادی هنرمند دانست که تصمیم داشتند از قوانین خشک دیزنی پیروی نکنند.

والت پیرگوی در بخشهایی از یک گفتگوی منتشر نشده در رابطه با عملکردش و تاثیرش بر فضای گرافیکی ۱۰۱ سگ خالدار میگوید:

همه در دیزنی میدانستند که قوانین چه میگویند: تمام سنگها و صخره ها باید گرد و منحنی باشند، درختها باید دقیقا شبیه به درخت باشند، آسمان باید پوشیده از ابرهای پفکی باشد و تمام اینها از همان لحظه ی اول باید با ایربراش Airbrush انجام شوند! برای من این همیشه یک سئوال بود که چرا این همه تاکید بر واقع گرایی به شدت در تناقض با اردکها و موشها و میمونهای کارتونی سخنگوست؟ این دیگر واقع گرایی نیست..این طنز است، رها شدگی است. چرا همیشه در کنار یک تخته سنگ باید یک ساقه گل کشیده شود؟ و در کنار این بک گراندهای مثلا واقع گرا حیوانات سخنگویی را داریم که حرفهایی میزنند که مردم عادی نمیگویند و در موقعیت هایی قرار میگیرند که مردم عادی دوست ندارند قرار بگیرند…من اصلا اینرا درک نمیکردم. اما در مورد ۱۰۱ سگ داستان فرق میکرد. ۱۰۱ سگ دیگر یکی از آن داستانهای کلاسیک پریان نبود و همه فهمیده بودند که بالاخره این شانس را پیدا کرده اند که کاری متفاوت انجام دهند. کاری که در برخی مواقع ظریف و ناپیداست و در بیشتر مواقع کاملا متفاوت و متضاد با سیستم دیزنی به چشم می آید.

او ادامه میدهد:

در مورد بک گراندها…خب باید بگویم که من هرگز مجبور نمیشدم که به افرادم بگویم که باید این کار یا آن کار را انجام بدهید. آنها فقط به رنگ آمیزی های کلیدی Color Keys من نگاه میکردند و به نحو خارق العاده ای خوب عمل میکردند. تقریبا در تمام فیلمهایی که من کار کرده ام شیوه همین بوده…من کلیدهای رنگی را به آنها میدادم و بقیه کار را بر عهده بصیرت و مهارت آنها میگذاشتم. من به رنگها نه فقط بعنوان بخشی از زیبایی تصاویر، بلکه به عنوان بخشی از سیستم داستانگویی فیلم نگاه می کنم و البته تاثیر متقابل لی اوت و کارگردانی هنری را نیز نباید فراموش کرد. بر خلاف آنچه که عموما تصور میکنند، کاری که در ۱۰۱ سگ انجام شده است بسیار واقع گرایانه تر از تمام تولیدات پیشین است…به پرسپکتیو ها و ابعاد دقت کنید، نوع خاص پرسپکتیو و طراحی در بک گراندها ، سه بعدی بودن حرکات کاراکترها را بیشتر به جلوه در میاورد و دقیقا در هماهنگی و هارمونی مناسب با آنهاست.حتی رنگ آمیزی های خالص و تخت تصاویر و کاراکترها نیز همه در خدمت بیان مفاهیم دنیای واقعی و روزمره ی داستان هستند و لطافت اغراق آمیز و افسانه ای را القا نمیکنند. به شیوه ای که ما از رنگهای خاکستری و قهوه ای زمینی استفاده کرده ایم دقت کنید. بنظرم تاثیرشان حتی از استفاده ای که از این رنگها در فیلمهای مدرن امروزین میشود بیشتر است.تصور من این است که حتی بعضی از شیوه هایی که ما در ۱۰۱ سگ بکار گرفتیم میتوانستند در کلاسیک های پیشین دیزنی نیز بخوبی مورد استفاده واقع شوند.آنها برای اینکه از کشیدن نور برای تمرکز بخشیدن به بخشی از صحنه پرهیز کنند دست به شیوه های دیگری میزدند. مثلا بخشی از بک گراند که قرار بود کاراکتر ها در آنجا قرار بگیرند را بدون جزئیات یا با جزئیات خیلی کم نقاشی میکردند( اولی جانستون و فرانک تاماس به این بخش از بک گراند مسیر تحرک PATH OF ACTION می گفتند) و یا مثلا  اطراف Path Of Action را تیره تر و محو تر نقاشی میکردند که در نتیجه قسمت وسط صحنه بنظر روشن تر و نورپردازی شده میرسید.

حالا به بخشی از عملکرد ما در ۱۰۱ سگ دقت کنید:

رنگها توسط میزان روشنی یا تیرگی lightness ، ماهیت hue : blue, red, green etc و میزان اشباعشان saturation intensity/chroma or purity تفکیک میشوند. حال به بازی رنگ و نور و تاثیر آنها بر ماهیت و مفهوم تصاویر زیر دقت کنید. سیاه و سفید بودن تصاویر تاثیری در القای پیام تصاویر ندارند.

در تصاویر بالا به مسیر تحرک Path Of Action کاراکترها در بک گراند و همچنین خود کاراکترها دقت کنید. هیچ تکنیک ایربراشی و محو کردن بخشهایی از بک گراند وجود ندارد. Path Of Action و همچنین بخشهای نورانی تماما توسط رنگ گذاری متمایز شده اند. در تصویر ۱ و ۳ ( چنانچه از فیلمی در مورد سگها انتظار میرود) ، پونگو (سگ) وجه بارز و مشخصه ی تصویر است. در تصویر شماره ی ۲ با اینکه سفیدی رنگ سگ با سفیدی محیط اطراف تقریبا یکسان هستند اما این موضوع بیننده را گیج نمیکند( بعدتر به این موضوع خواهیم پرداخت). در تصویر ۴ راجر و ترومبون (ساز) علیرغم جزئیات بیشمار در بک گراند ،مشکلی در دیده شدن و جلب توجه ندارند. در تصویر شماره ۱ جاسپر ( دزد) با اینکه بنظر می رسد که در معرض یک نور موضعی قرار دارد، تقریبا مانند مابقی صحنه های مربوط به او سیلوئت است . سیلوئت بودن او بیانگر ماهیت بدکار او و همچنین نشان دهنده ی بخش تیره و پنهان اجتماع است. در ۲ و۴ پاها اهمیتی ندارند و دیده نمیشوند اما نورپردازی کف اتاق در ۱و۳ به نحوی است سیاهی کفشها کاملا بارز و مشخص است.

در تصاویر بالا نورپردازی بیشتر مشخص شده است. در ۱ و ۴ کاراکترها در معرض نور شدیدی هستند که محیط را بصورت قطری تقسیم بندی کرده است. نور در تصویر ۱ با کنتراست بیشتری اعمال شده است در صورتی که در ۴ ظریفتر و سبکتر دیده میشود اما شکل مثلثی نور باعث میشود که توجه سریعا به سوی آن جلب شود. در تصویر شماره ی ۳ کاراکترها در معرض یک نور موضعی قرار دارند که فقط کف اتاق را روشن کرده است و اثری از آن بر دیوارها و سایر مناطق تصویر دیده نمیشود . کامپوزیشن در این تصویر فوق العاده است. به نرمی حرکات کاراکترها( مشخص شده با خطوط زرد ) در تقابل با خطوط عمودی و خشک در بک گراند دقت کنید، هارمونی و هماهنگی این دو بخش از تصویر کامل و بی نقص است. در تصویر شماره ی ۲ ، Path Of Action پونگو با رنگ آبی مشخص شده است. این بخش، روشن ترین قسمت تصویر است. نور دیگری از سمت راست به تصویر تابانیده شده است اما تردیدی وجود ندارد که مسیر حرکت پونگو کدام است.

حالا و در تصاویر بالا شما میتوانید براحتی تاثیر رنگها در نمایش نور و همچنین حالات صحنه ها را ببینید. در تصویر ۱ همه چیز در تونالیته های مختلف قرمز غرق است. گرمای تصویر کاملا احساس میشود .تنها از ورای سوراخ ایجاد شده در دیوار است که شما میتوانید سرما و تاریکی بیرون را با کمک لکه ی کوچک آبی رنگ درک کنید. در تصویر شماره ی ۲ همه چیز پوشیده از طیف های مختلف آبی و خاکستری  است سفید ترین بخش تصویر مسیر حرکت پونگو را نشان می دهد. این دو تصویر (۱و۲) نهایت احساسات را منعکس میکنند: گرما و خشم در تقابل با سرما و صبر . در تصویر شماره ی ۳ به استثنای لکه ی روشن کف اتاق، تاثیر نور بصورت زیرکانه و ظریف تنها با درخشان تر کردن رنگ لباسهای زوج رقصنده خودنمایی میکند. دقت کنید که تمام رنگهای موجود در لباسهای کارکترها بصورت خنثی تر در بک گراند دیده میشوند. سرخی پرده ها بصورت یک قاب مجزای داخلی کاراکترها را در بر گرفته و سایه های سبز-خاکستری کنتراست بیشتری به رنگهای بک گراند میدهد. در تصویر شماره ۴ رنگ درخشان ترومبون آنرا در مرکز توجه تصویر قرار میدهد و نورپردازی کمرنگ مثلثی شکل تمرکز نامحسوسی به Path Of Action می دهد. در دو تصویر ۳و۴ ، رنگ گذاریها بی هیچ زحمتی نورپردازی طبیعی و نرمال دو فضای داخلی را القا می کنند. نور دلچسب و گرم اتاق نشیمن در برابر نور خفه و تیره ی زیر شیروانی. دقت کنید که نورپردازیها به هیچ عنوان  بدن یا قلاده ی پونگو را تحت تاثیر قرار نمیدهند. اشیاء و چیدمان صحنه ( Layout & props) از قبیل ساعت، قاب عکسها، فنجانها و کتابها دقیقا منعکس کننده ی زمان و مکان وقوع داستان و ساکنین خانه هستند. در تصویر ۲ تنها عنصری که زمان وقوع داستان (دوره ی معاصر) را ارجاع می دهد ،قلاده ی پونگو است.